Gölge Fanzin

[Istırap İçerisindeki Kurb]

Fotoğrafçı, bir proje üzerine çalışırken konuyu sizce objektif bir yaklaşımla mı ele almalıdır? Yoksa taraf mı olmalıdır? Bu konudaki kişisel fikirlerimi sizlerle paylaşırken, sizlerinde yorumlarınızı bizlerle paylaşmanızı diliyorum.

Ben, meramım olmadığı sürece fotoğraf çekmemeyi yeğlerim. Projemin en başında, konumu seçerken ele alacağım mesele de mutlaka bir tarafımdır. Hayat sürecimde oluşan, insani ve fotoğrafçı kimliğim gereği, var olan duruşumla gerçekleri asla çarpıtmadan ama dediğim gibi bir taraf olarak konumu fotoğraflarım. Kısacası reel ama subjektifimdir.

[taylan]

Merhabalar
Bence sorunun net bir cevabı olmamasına karşın duruma göre değişeceğine inanıyorum. Örneğin bir gazeteci gibi insanları bilgilendirmek gibi bir göreviniz varsa burda mümkün olduğunca objektif olmak gerektiğine inanıyorum. Yok benim bir meselem var onu anlatacağım diyorsanızda zaten meseleye tarafsınızdır, objektiflik beklenemez. Ayrıca objektif olunulacak konularda ise ne kadar çabalarsak çabalayalım sonuçta insanız ve mutlaka az da olsa ibre bir tarafa birazcık kayacaktır :). Birde bazen öyle durumlarla karşılaşıyorsunuz ki objektif olmak için insanlığınızda çıkmanız gerekiyor. Bu durumlarda da objektifliği korumayı geçtim fotoğraf çekmek bile işkence geliyor insana. Son olarak subjektifliğin de bir sınırı olması gerektiğine inanmaktayım. Kesinlikle gerçekler çarpıtılmamalı, duygu sömürüsüne kaçılmamalı ve etik kurallara dikkat edilmelidir.
Ben ise kesinlikle taraflı bir fotoğrafçıyım ve sadece beni rahatsız eden konularla değil, ayrıca da beni mutlu eden, kaygılandıran, kızdıran kısacası bana dair şeylerle ilgilenmekteyim.
Saygılarımla

[Cosmo Kramer]

Ben fotoğraf çalışmalarımda asla objektif olmuyorum. Olamıyorum. Dolayısıyla bende sübjektif tayfasındanım. Hayatta, her ne konu ile ilgili olursa olsun. İnsanın bir duruşu ve anlayışı olmalı.

[Jojola]

Fotoğraf çekerken, bende subjektif bir yaklaşıma sahibim.

[haliç]

Fotoğrafçı yaşam içinde mutlaka bir tavra sahip olmalıdır. Bu beraberinde yanlılık da getiriyor bence.

Ömrü boyunca yağmuru bir camın arkasından izleyen veya bir şemsiyenin gölgesinde yağmuru yaşamış bir insan yağmurun insanı ıslatan ve varlığını hissettiren yapısı hakkında ne kadar fikir sayibi olabilir ki.

Bu tıpkı balkondan bahçedeki çiçeği koklamaya benzer.
Evet bu konuda gereği kabullenmeliyiz ki balkonlarda yaşıyan ve yaşmı saksılarda seven insaların yönetimi altında fotoğrafı tartışıyoruz.
Gerçekliğini ,sarsıcılığını ve taraflılığını...

Balkondan ne kadar objektif olabiliyorsak.

[Thalassa]

Bilmiyorum bir yararı olur mu ama bir örnek vermek istiyorum: Fransa'da ayaklanmaların olmasının ardından bir çok yazar yazılarını yayınladı, aralarında Milliyet yazarı Sn. İlber Ortaylı'da vardı.. Tv'de programlarını kaçırmamaya çalışan yazdıklarını , kitaplarını okumaya gayret eden biri olarak, bu defaki 68 olayları hakkındaki yazı beni şaşırttı.
Bu şaşırma benim materyalist zart ve de zurt olmamın ötesinde idi. Yazıyı burada yayınlamıyor, ama herkeslerin kolayca bulabileceğini düşünüyorum. Neydi benim kafama takılan; 68 olaylarında Fransa'da, Sart'ın gençler tarafında olması, De Gaulle'in ise hükümeti temsil etmesi ve bu olayda pragmatik çözümlerle durumun yatıştırılması benim çok da umrumda değil. Fakat bir tarihçi tarafsızlığını yitirdiği anda artık onun taraflı yazılarına güven duyulamaz. Ben de buradan yola çıkarak, artık Sn. İlber Orbaylı'nın yazdıklarına çok gerekmedikçe bakmayacağım. Onun da çok umrunda idi!:) Bunu şunun için anlattım: Fotoğrafçı tarafsız bir makine olma zorunluluğu taşır, özellikle haber fotoğrafçısı ise, bir amatörse zaten onun neyi nasıl pozladığına bakılır aynen, benim de bu yazıyı yazdığım gibi. Yazıyı okuyan benim, sıradan biri olduğumu bilip saçmalıyor, meraklısı da olaya bakar ve kendi değerini verir. Fakat haberci, eğer objektif olamayacaksa bu işi yapmamalıdır. Hatta tarihçi de, tarih yazmayı bırakmalıdır. Bir çok kişinin defalarca rastladığı, yeminlerini bozan doktorlara da benzetebiliriz. Böyle bir doktora ne kadar tedavi olmak isterseniz, habercinin de fotoğrafına o kadar, tarihçiye de bu kadar güvenebilirsiniz. ha bu haberi merak edip de okuyacaklara, yada okuyanlara, doğru yalnıştan çok Fransa'nın De Gaulle gibi bir politikacıyı arayacaklarını Sart'ın ayağının altından halının çekilmesinin ise büyük bir iş olduğu gibi gösterilmesi, sanki 30 yıl sonra Fransa başarıya ulaşmış gibi gösterilmesi ki, zaten olamadığı daha da derin, ve daha da alt tabakanın ayaklanması durumun göstergesi değil midir? Kısaca De Gaulle yaptım oldu ile ancak 30 seneyi kurtarmıştır, ya sonraki 30 seneler?..
Ek olarak da: Sn Ortaylı'nın yazısına tek kelime etmeyen 70 milyonluk ülke ve bizler.. . Bu bence çok daha kötü...

[Thalassa]

Hafızam isim konusunda balık olduğundan, Sn. ilber Ortaylı'nın adını orbay diye yazmışım. Özür...

[tolganamli]

olaya objektif bakarım sonra camerayı alıp
olaya vizorden bakarsam benım kadrajım benım acım olur ne kadar obcektıf desekte subjektıf olur...

[SerdaRCelebi]

Her konuda, her yönüyle objektif bir insan olabileceğine inanmıyorum.